ಲೋಹಗಳು ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ವರ್ತಿಸಿ ಲೋಹದ ಆಕ್ಸೈಡ್ ಮತ್ತು ಹೈಡ್ರೋಜನ್ ಅನಿಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ; ನೀರಿನಲ್ಲಿ ವಿಲೀನವಾಗುವ ಲೋಹದ ಆಕ್ಸೈಡ್‌ಗಳು ಲೋಹದ ಹೈಡ್ರಾಕ್ಸೈಡ್‌ಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ.

ಸಾರಯುಕ್ತ ಹೈಡ್ರೋಕ್ಲೋರಿಕ್ ಆಮ್ಲ ಮತ್ತು ಸಾರಯುಕ್ತ ನೈಟ್ರಿಕ್ ಆಮ್ಲಗಳ 3:1 ಅನುಪಾತದ ತಾಜಾ ಮಿಶ್ರಣವೇ ರಾಜದ್ರವ.

ತಾಮ್ರದ(II) ಆಕ್ಸೈಡ್ (CuO).

ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಕ್ರಿಯಾಶೀಲ: ಪೊಟ್ಯಾಸಿಯಂ (K); ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲ: ಚಿನ್ನ (Au).

ಲೋಹದಿಂದ ಅಲೋಹಕ್ಕೆ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನ್‌ಗಳ ವರ್ಗಾವಣೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಸಂಯುಕ್ತಗಳನ್ನು ಅಯಾನಿಕ ಅಥವಾ ಎಲೆಕ್ಟ್ರೋವ್ಯಾಲೆಂಟ್ ಸಂಯುಕ್ತಗಳು ಎನ್ನುವರು.

ವಿರುದ್ಧ ಆವೇಶದ ಅಯಾನುಗಳ ನಡುವಿನ ಪ್ರಬಲ ಅಂತರ-ಅಯಾನಿಕ ಆಕರ್ಷಣಾ ಬಲವನ್ನು ಒಡೆಯಲು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದ ಉಷ್ಣ ಶಕ್ತಿಯ ಅಗತ್ಯವಿರುವುದರಿಂದ ಇವುಗಳ ಕರಗುವ ಬಿಂದು ಹೆಚ್ಚಿರುತ್ತದೆ.

ಇವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ವಿಲೀನವಾಗುತ್ತವೆ ಆದರೆ ಸೀಮೆಎಣ್ಣೆ, ಪೆಟ್ರೋಲ್‌ನಂತಹ ಸಾವಯವ ದ್ರಾವಕಗಳಲ್ಲಿ (Organic solvents) ವಿಲೀನವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ದ್ರವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಜಲೀಯ ದ್ರಾವಣದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ (ಅಯಾನುಗಳ ಮುಕ್ತ ಚಲನೆಯಿಂದಾಗಿ).

ನೈಸರ್ಗಿಕವಾಗಿ ದೊರೆಯುವ ಧಾತು ಅಥವಾ ಸಂಯುಕ್ತಗಳು 'ಖನಿಜಗಳು'; ಯಾವ ಖನಿಜಗಳಿಂದ ಲೋಹವನ್ನು ಲಾಭದಾಯಕವಾಗಿ ಹೊರತೆಗೆಯಬಹುದೋ ಅವು 'ಅದರುಗಳು'.

ಭೂಮಿಯಿಂದ ಹೊರತೆಗೆದ ಅದರುಗಳಲ್ಲಿರುವ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದ ಮಣ್ಣು, ಮರಳು ಮುಂತಾದ ಕಲ್ಮಶಗಳನ್ನು ಗ್ಯಾಂಗ್ ಎನ್ನುವರು.

ಸಲ್ಫೈಡ್ ಅದರುಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿನ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಯಿಸುವುದು 'ಹುರಿಯುವಿಕೆ'; ಕಾರ್ಬೋನೇಟ್ ಅದರುಗಳನ್ನು ಸೀಮಿತ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಯಿಸುವುದು 'ಕಾಸುವಿಕೆ'.

ಕಬ್ಬಿಣದ ಆಕ್ಸೈಡ್ (Fe2O3) ಅನ್ನು ಅಲ್ಯೂಮಿನಿಯಂನೊಂದಿಗೆ ವರ್ತಿಸಿ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಉಷ್ಣ ಮತ್ತು ದ್ರವ ರೂಪದ ಕಬ್ಬಿಣ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುವ ಕ್ರಿಯೆಯೇ ಥರ್ಮಿಟ್ ಕ್ರಿಯೆ; ಇದನ್ನು ರೈಲು ಹಳಿಗಳ ಬಿರುಕು ಮುಚ್ಚಲು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ.

ಎರಡು ಅಥವಾ ಎರಡಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಲೋಹಗಳ ಅಥವಾ ಲೋಹ ಮತ್ತು ಅಲೋಹಗಳ ಏಕರೂಪದ ಮಿಶ್ರಣವೇ ಮಿಶ್ರಲೋಹ.

(i) Cu + Zn (ii) Cu + Sn (iii) Pb + Sn (iv) ಒಂದು ಘಟಕ ಪಾದರಸ (Mercury) ಆಗಿರುವ ಮಿಶ್ರಲೋಹ.

ಕಬ್ಬಿಣ ಮತ್ತು ಉಕ್ಕನ್ನು ತುಕ್ಕು ಹಿಡಿಯದಂತೆ ತಡೆಯಲು ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಸತುವಿನ (Zinc) ತೆಳುವಾದ ಪದರವನ್ನು ಲೇಪಿಸುವ ವಿಧಾನ.

ಕಬ್ಬಿಣದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ತೇವಾಂಶಯುಕ್ತ ಗಾಳಿಗೆ ದೀರ್ಘಕಾಲ ತೆರೆದಿಟ್ಟಾಗ ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಉಂಟಾಗುವ ಕಂದುಬಣ್ಣದ ಚಕ್ಕೆಯಂತಹ ಪದರ.