ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕರಗಿರುವ ಆಮ್ಲಜನಕದ ಪ್ರಮಾಣವು ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿರುವ ಆಮ್ಲಜನಕದ ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕಿಂತ ತೀರಾ ಕಡಿಮೆಯಿರುತ್ತದೆ. ಭೂಚರ ಜೀವಿಗಳು ಗಾಳಿಯಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಾಂದ್ರತೆಯ ಆಮ್ಲಜನಕವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಪಡೆಯುವುದರಿಂದ, ಅವು ಜಲಚರಗಳಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಶ್ರಮದೊಂದಿಗೆ ಅಗತ್ಯ ಆಮ್ಲಜನಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತವೆ.

ಇದು ದೇಹಕ್ಕೆ ಆಮ್ಲಜನಕದ ಸಮರ್ಥ ಪೂರೈಕೆಯನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಸ್ಥಿರ ದೇಹದ ಉಷ್ಣತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಚ್ಚಿನ ಶಕ್ತಿಯ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಪಕ್ಷಿ ಮತ್ತು ಸಸ್ತನಿಗಳಂತಹ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಆಮ್ಲಜನಕ ಪೂರೈಕೆಯ ದಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಈ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಹೃದಯದಿಂದ ರಕ್ತವು ದೇಹದ ವಿವಿಧ ಭಾಗಗಳಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಒತ್ತಡದಲ್ಲಿ ಅಪಧಮನಿಗಳ ಮೂಲಕ ಹೊರಹೋಗುತ್ತದೆ. ಈ ಹೆಚ್ಚಿನ ರಕ್ತದ ಒತ್ತಡವನ್ನು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ರಕ್ತನಾಳಗಳು ಒಡೆಯದಂತೆ ತಡೆಯಲು ಅಪಧಮನಿಗಳು ದಪ್ಪವಾದ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿತಿಸ್ಥಾಪಕ ಗೋಡೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ.

ಬಾಷ್ಪವಿಸರ್ಜನೆಯು ಸಸ್ಯದ ಬೇರುಗಳಿಂದ ಎಲೆಗಳಿಗೆ ನೀರು ಮತ್ತು ಖನಿಜಗಳ ಮೇಲ್ಮುಖ ಚಲನೆಗೆ ಬೇಕಾದ ಸೆಳೆತವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಜೊತೆಗೆ, ಇದು ಸಸ್ಯದ ತಾಪಮಾನವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸಸ್ಯವು ತಂಪಾಗಿರುವಂತೆ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತದೆ.

ಚಯಾಪಚಯ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಂದ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುವ ಯೂರಿಯಾ ಅಥವಾ ಯೂರಿಕ್ ಆಮ್ಲದಂತಹ ನೈಟ್ರೋಜನ್ ಯುಕ್ತ ತ್ಯಾಜ್ಯಗಳು ದೇಹಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಹಾನಿಕಾರಕ ಮತ್ತು ವಿಷಕಾರಿಯಾಗಿವೆ. ಇವು ದೇಹದಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹವಾದರೆ ವಿವಿಧ ಅಂಗಗಳ ವೈಫಲ್ಯಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಸಾವಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು.

ಸಸ್ಯಗಳು ತಮ್ಮ ತ್ಯಾಜ್ಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಜೀವಕೋಶದ ರಸದಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಉದುರಲಿರುವ ಹಳೆಯ ಎಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಶೇಖರಿಸಿಡುತ್ತವೆ. ಇದಲ್ಲದೆ, ಸಸ್ಯಗಳು ತಮ್ಮ ತ್ಯಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಹಳೆಯ ಕ್ಸೈಲಂನಲ್ಲಿ ರಾಳ ಮತ್ತು ಅಂಟುಗಳ (Resins and Gums) ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿಟ್ಟು ನಂತರ ಆ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಉದುರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಹೊರಹಾಕುತ್ತವೆ.

ಮೂತ್ರಪಿಂಡಗಳು ವೈಫಲ್ಯವಾದಾಗ ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ನೈಟ್ರೋಜನ್ ಯುಕ್ತ ವಿಷಕಾರಿ ತ್ಯಾಜ್ಯಗಳು ಸಂಗ್ರಹವಾಗುತ್ತವೆ. ಹಿಮೋಡಯಾಲಿಸಿಸ್ (Hemodialysis) ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಈ ತ್ಯಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ರಕ್ತದಿಂದ ಕೃತಕವಾಗಿ ಸೋಸಿ ಹೊರಹಾಕುವ ಮೂಲಕ ದೇಹದಲ್ಲಿನ ವಿಷಕಾರಿ ಅಂಶಗಳ ಮಟ್ಟವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ.